vinayagar

விநாயகர் அகவல்

ஸ்தோத்திரங்கள்

ஒளவையார் அருளிச் செய்த

விநாயகர் அகவல்

சீதக் களபச் செந்தாமரைப் பூம்

 

பாதச் சிலம்பு பல இசை பாடப்

 

பொன் அரைஞாணும் பூந்துகில் ஆடையும்

வன்ன மருங்கில் வளர்ந்து அழகு எறிப்பப்

 

பேழை வயிறும் பெரும்பாரக் கோடும்

வேழ முகமும் விளங்கு சிந்தூரமும்

 

அஞ்சு கரமும் அங்குச பாசமும்

நெஞ்சில் குடிகொண்ட நீல மேனியும்

 

நான்ற வாயும் நாலிரு புயமும்

மூன்று கண்ணும் மும்மதச் சுவடும்

 

இரண்டு செவியும் இலங்கு பொன்முடியும்

திரண்ட முப்புரிநூல் திகழொளி மார்பும்

 

சொற்பதம் கடந்த துரியமெய்ஞ் ஞான

அற்புதம் நின்ற கர்பகக் களிறே

 

முப்பழம் நுகரும் மூஷிக வாகன

இப்பொழுது என்னை ஆட்கொள வேண்டித்

 

தாயாய் எனக்குத் தான் எழுந்தருளி

மாயாப் பிறவி மயக்கம் அறுத்துத்

 

திருந்திய முதல் ஐந்தெழுத்தும் தெளிவாய்ப்

பொருந்தவே வந்தென் உளந்தனில் புகுந்து

 

குருவடிவாகிக் குவலயம் தன்னில்

திருவடி வைத்துத் திறமிது பொருளென

 

வாடா வகைதான் மகிழ்ந்தெனக் கருளிக்

கோடாயுதத்தால் கொடுவினை களைந்தே

 

உவட்டா உபதேசம் புகட்டி என் செவியில்

தெவிட்டாத ஞானத் தெளிவையும் காட்டி

 

ஐம்புலன் தன்னை அடக்கும் உபாயம்

இன்புறு கருணையின் இனிதெனக்கு அருளிக்

 

கருவிகள் ஒடுங்கும் கருத்தினை அறிவித்து

இருவினை தன்னை அறுத்து இருள் கடிந்து

 

தலம் ஒரு நான்கும் தந்தெனக் கருளி

மலம் ஒரு மூன்றின் மயக்கம் அறுத்தே

 

ஒன்பது வாயில் ஒரு மந்திரத்தால்

ஐம்புலக் கதவை அடைப்பதும் காட்டி

 

ஆறாதாரத்து அங்குச நிலையும்

பேறா நிறுத்திப் பேச்சுரை அறுத்தே

 

இடை பிங்கலையின் எழுத்தறி வித்துக்

கடையில் சுழுமுனை கபாலமும் காட்டி

 

மூன்று மண்டலத்தின் முட்டிய தூணின்

நான்று எழுபாம்பின் நாவில் உணர்த்திக்

 

குண்டலி அதனில் கூடிய அசபை

விண்டெழு மந்திரம் வெளிப்பட உரைத்து

 

மூலாதாரத்தின் மூண்டெழு கனலைக்

காலால் எழுப்பும் கருத்தறிவித்தே

 

அமுத நிலையும் ஆதித்தன் இயக்கமும்

குமுத சகாயன் குணத்தையும் கூறி

 

இடைச்சக்கரத்தின் ஈரெட்டு நிலையும்

உடற்சக்கரத்தின் உறுப்பையும் காட்டிச்

 

சண்முக தூலமும் சதுர்முக சூக்கமும்

எண்முகமாக இனிதெனக்கு அருளிப்

 

புரியட்ட காயம் புலப்பட எனக்குத்

தெரியெட்டு நிலையும் தெரிசனப் படுத்திக்

 

கருத்தினில் கபால வாயில் காட்டி

இருத்தி முத்தி இனிதெனக்கு அருளி

 

என்னை அறிவித்து எனக்கு அருள் செய்து

முன்னை வினையின் முதலைக் களைந்து

 

வாக்கும் மனமும் இல்லா மனோலயம்

தேக்கியே என்றன் சிந்தை தெளிவித்து

 

இருள் வெளி இரண்டுக்கு ஒன்றிடம் என்ன

அருள் தரும் ஆனந்தத்து அழுத்தி என் செவியில்

 

எல்லை இல்லா ஆனந்தம் அளித்து

அல்லல் களைந்தே அருள்வழி காட்டிச்

 

சத்தத்தின் உள்ளே சதாசிவம் காட்டிச்

சித்தத்தின் உள்ளே சிவலிங்கம் காட்டி

 

அணுவிற்கு அணுவாய் அப்பாலுக்கு அப்பாலாய்க்

கணுமுற்றி நின்ற கரும்புள்ளே காட்டி

 

வேடமும் நீறும் விளங்க நிறுத்திக்

கூடுமெய்த் தொண்டர் குழாத்துடன் கூட்டி

 

அஞ்சக் கரத்தின் அரும்பொருள் தன்னை

நெஞ்சக் கருத்தின் நிலையறி வித்துத்

 

தத்துவ நிலையைத் தந்து எனையாண்ட

வித்தக விநாயக விரைகழல் சரணே!

Leave a Reply